Lets VIBER!

Καμια προσπαθεια δεν ειναι … λιγη!

Ήταν πριν δεκαεπτά χρόνια στη Θεσσαλονίκη, όταν με το τέλος του καλοκαιριού, μαζί με τις υπόλοιπες αλλαγές που «ανακοινώνουμε» στον εαυτό μας ότι θα κάνουμε … από Σεπτέμβριο, ξεκίνησα περιστασιακά το τρέξιμο αντοχής. Στους χωματόδρομους , κυρίως, του δάσους του Σέιχ-Σου και σπανιότερα στο βοηθητικό στάδιο του Καυτατζογλείου έτρεχα όχι περισσότερο από 30 λεπτά σε πολύ αργούς ρυθμούς και ποτέ περισσότερο από 8 χιλιόμετρα, που ήταν και το μεγαλύτερο συνεχόμενο που είχα κάνει ως τότε. 

Κάπου εκεί, έτυχε να ακούσω για τον επονομαζόμενο τότε, Αλεξάνδρειο Δρόμο, έναν αγώνα 20 χιλιομέτρων στην παραλία της Θεσσαλονίκης,. Αποφάσισα να συμμετάσχω με το σκεπτικό ότι ακόμα και 15 ή 12 χιλιόμετρα  να έκανα και έπειτα να εγκατέλειπα θα ήταν μεγάλη επιτυχία για τα  τότε δεδομένα μου. Ίσως  την επόμενη χρονιά με περισσότερο χρόνο στη διάθεσή μου για προπόνηση να κατάφερνα να τερματίσω επιτυχώς.